نکاتي کليدي درباره شبکه هاي نرم افزار محور

تاریخ: 95/10/11

شبکه‌هاي نرم‌افزارمحور نويد ارائه مزايايي فراواني را مي‌دهند. اين مزايا از کاهش هزينه‌ها تا عمليات شبکه ارزان‌قيمت‌تر را شامل مي‌شوند. در ادامه به دلايلي خواهيم پرداخت که نشان مي‌دهند SDN چگونه در نقشه راه شبکه شما جاي دارد. شبکه‌هاي نرم‌افزار‌محور (SDN) يک راه مناسب براي مجازي‌سازي شبکه، جهت آسان‌سازي تنظيمات و نگهداري آن است که روشي مشابه با مجازي‌سازي سرورها و انباره‌هاي ذخيره‌سازي دارد. تفاوت کار در اين است که SDN از نظر مجازي‌سازي به‌هيچ‌عنوان نمي‌تواند به‌عنوان يک راهکار شبکه به سطح مجازي‌سازي در دنياي سرورها و انباره‌هاي اطلاعاتي نزديک شود.

يک SDN چه‌کاري مي‌کند؟

درست مانند يک هايپروايزر شبکه که براي مجازي‌سازي به کار گرفته مي‌شود، SDN نيز يک لايه نرم‌افزاري مابين اجزاي کاملاً فلزي شبکه و مديراني که شبکه را تنظيم و پيکربندي مي‌کنند به‌وجود مي‌آورد. اين لايه نرم‌افزاري به مديران شبکه فرصت مي‌دهد تا بتوانند تنظيمات دستگاه‌هاي شبکه خود را به ‌جاي اجبار به اعمال تنظيم‌بندي دستي سخت‌افزاري و دسترسي فيزيکي واقعي به دستگاه‌هاي شبکه به کمک يک رابط نرم‌افزاري انجام بدهد.

اين که SDN موجب جداسازي نرم‌افزار و سخت‌افزار مي‌شود، چه معنايي دارد؟

دو جزء اصلي در دستگاه‌هاي شبکه وجود دارند: نخست يک Plane کنترلي که مشخص مي‌کند ترافيک شبکه به کجا ارسال خواهد‌شد و سپس يک plane داده‌اي که ترافيک شبکه را بر پايه مواردي که Plane کنترلي تعيين مي‌کند به‌پيش مي‌برد. اين دو Plane با استفاده از SDN از يکديگر تفکيک‌شده‌اند (به‌اصطلاح از جفت بودن درآمده‌اند). يک plane داده‌اي (که با نام data forwarding plane نيز شناخته‌مي‌شود) در سخت‌افزار شبکه باقي مي‌ماند ولي در اين شرايط Plane کنترلي (کنترل‌کننده) تصميم درباره اينکه ترافيک به کدام بخش ارسال خواهد‌شد بر پايه‌اي نرم‌افزاري گرفته و اجرا مي‌کند. اين تفکيک‌سازي موجب مي‌شود که مجازي‌سازي شبکه ممکن شود زيرا شما ديگر نيازي به اجراي تمامي دستورها و يا قوانين کنترلي بر روي سخت‌افزار نخواهيد داشت.

چرا بايد اين کار را انجام داد؟

در شبکه‌هاي امروزي فرم‌وير اختصاصي سوييچ‌ها تعيين مي‌کنند که بسته‌هاي داده به کجا ارسال خواهند‌شد. در يک SDN، مديران شبکه مي‌توانند ترافيک شبکه را کاملاً شکل بدهند. آنها مي‌توانند اين کار را از طريق کنسول مرکزي‌سازي‌ شده شبکه که اطلاعات و کنترل‌هاي همه سوييچ‌هاي شبکه را مرکزي به يک نوع از network fabric (نوعي از پروتکل شبکه که در آن گره‌هاي شبکه از طريق يک يا چند سوييچ به يکديگر متصل مي‌شوند) تبديل مي‌کند انجام بدهند. همچنين مي‌توانند درصورت نياز، قوانين ترافيک داده‌هاي شبکه را درحالي‌که شبکه فعال است، تغيير بدهند.

مدير شبکه از طريق يک رابط کاربري ويژه که توسط SDN تأمين مي‌شود، کنترل کاملي بر روي ترافيک شبکه دارد. اين امر به سازمان‌ها اجازه مي‌دهد تا بتوانند اتکاي خود به سوييچ‌هاي گران‌قيمت داراي فرم‌وير اختصاصي را که بايد به‌صورت دستي تنظيم شوند براي انجام اين کارها کاهش بدهند.

آيا SDN مي‌تواند ديدي سرتاسر را از زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات مهيا مي‌سازد؟

خير، اين امر ممکن نيست. يک SDN مي‌تواند از طريق يک کنسول تکي براي ايجاد ديدي کامل بر روي شبکه، مرکزي‌سازي شود. بااين‌وجود اين تنها يکي از عوامل متعددي است که بايد به يکديگر مرتبط شوند تا بتوان يک ديد سرتاسر را از يک نرم‌افزار درحالي ايجاد کرد که يک کاربري خاص در طول سرور، انباره اطلاعاتي و شبکه حرکت مي‌کند. SDN به‌عنوان يک واسط نرم‌افزاري مديريت زيرساخت‌هاي کلي فناوري اطلاعاتي عمل مي‌کند که مي‌تواند يک کارکرد خاص را در سرور، انباره اطلاعاتي و ساير عناصر شبه رديابي کند.

کدام شرکت‌هاي توليدکننده فناوري از SDN پشتيباني مي‌کنند و محصولات آنها شامل SDN نيز مي‌شود؟

بيشتر توليدکنندگان خوش‌نام و بزرگ، طرح‌هاي SDN دارند که شرکت‌هايي مانند سيسکو، آي‌بي‌ام، آلکاتل، جونيپر نتورکز، برادکام، کريتيکس، دل، گوگل، اچ‌پي، اينتل، ان‌اي‌سي و ورايزن نيز در ميان آنها حضور دارند. با توجه به چنين سطحي از سرمايه‌گذاري درزمينه توسعه محصولات اين رده بالاخره در يک نقطه خاص مي‌توان در زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات نقشي را براي SDN متصور شد.

آيا مي‌توان براي هميشه بدون SDN سر کرد؟

توانايي مورد انتظار SDN ها در قابليت آنها براي مجازي‌سازي زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات است. تا به امروز بزرگ‌ترين بخش از زيرساخت‌هايي که هنوز مجازي نشده‌اند، شبکه‌ها هستند. از نقطه‌نظر چالاکي (قابليت عکس‌العمل سريع) بايد گفت که بنگاه‌هاي تجاري مي‌خواهند تا شبکه‌ها را متحد ساخته و به‌سوي سيستم‌هاي ابري عمومي و شخصي حرکت کنند. در چنين شرايطي است که فناوري‌هاي تسهيل‌کننده‌اي مانند SDN شروع به نشان دادن مزاياي خود مي‌کنند. بدون شک تمامي عمليات برقراري ارتباط و تفکيک مي‌توانند مانند شرايط امروزي آن به‌صورت دستي نيز انجام شوند. بااين‌وجود در آينده، چهارچوب زماني فشرده پروژه موجب مي‌شود تا افراد فعال درزمينه فناوري اطلاعات به سراغ راه‌هايي موثرتر و کارآمدتر براي پيکربندي و تفکيک شبکه بروند.

 

منبع: بولتن خبری پیشرو نگار هدف