راهکارهايي براي انتخاب ديتاسنتر مناسب

تاریخ: 95/7/3

امروزه حوزه فناوري اطلاعات (IT)، بخش مهمي از هر صنعت به شمار مي‌رود و خواه از اين فناوري براي ارائه اطلاعات تماس يا ديگر اطلاعات ضروري از طريق يک وب‌سايت ساده استفاده شود يا ارائه خدمات با استفاده از برنامه‌هاي کاربردي و پيشرفته مورد‌نظر باشد اين حوزه از اهميت زيادي برخوردار است.

انتخاب مراکز داده يا ديتا سنترهاي مناسب در يک شرکت با توجه به وجود گزينه‌هاي متعدد براي رفع نيازهاي زيرساختي شرکت‌ها، يک تصميم دلهره‌آور است. در ادامه به نحوه ارزيابي گزينه‌ها و بررسي دقيق‌تر اين موضوع براي مرکز داده‌هايي که بايد در آينده ايجاد شوند، مي‌پردازيم.

خودتان را بشناسيد

اصل مهم براي تصميم‌گيري‌ها در هر کسب‌وکاري، شناخت کامل شرکت و نيازهاي آن است، فناوري اطلاعات نيز از اين امر مستثني نيست و به‌ويژه شناخت کامل اين حوزه با توجه به هزينه‌ سرمايه‌هاي هنگفت براي ساخت مرکز داده در اين فناوري امري حياتي است.

ديو لي کلير، مدير ارشد استراتژي شرکت استراتوس تکنولوژيز (StratusTechnologies)، شرکتي که در تلاش است تا نيازهاي خود را در حوزه مرکز داده برآورده سازد، مي‌گويد که بايد از يک ديدگاه جامع درباره اقدامات مورد نياز براي رفع نيازهاي شرکت برخوردار باشد.

اين شرکت بايد برنامه‌هاي کاربردي را با جزئيات کامل در مقابل برخي الزامات مانند امنيت، ميزان تطبيق، هزينه، پويايي و انعطاف‌پذيري در برابر افزايش يا کاهش حجم مورد نياز پايگاه، نوع مجوز (شامل سه نوع دائمي يا Prepetual، بر اساس تعداد کاربر يا Per Use و بر اساس زمان تعيين‌شده يا Per as You Go)، مهارت‌هاي درون سازماني مورد نياز براي استفاده از سيستم و... مورد ارزيابي قرار دهد.

به‌طور طبيعي نيازهاي يک شرکت با توجه به گستردگي آن، صنعتي که اين شرکت در آن فعال است، خواسته‌هاي مشتري، مدل کسب‌وکار و ... متفاوت است. علاوه‌بر اين، فشارهاي بودجه‌اي نيز محدوديت‌هاي سختي را در‌خصوص گزينه‌هاي در دسترس شرکت‌ها به آنها تحميل مي‌کند، براي مثال؛ يک شرکت کوچک با سرمايه کم و درآمدي متوسط به‌احتمال زياد استفاده از حافظه‌هاي ابري را به‌عنوان يک گزينه قابل کنترل‌تر نسبت به مرکز داده تمام عيار درون شرکتي مدنظر قرار مي‌دهد.

 

استفاده بهينه از امکانات

قبل از صرف زمان زياد در مورد گزينه‌هاي موجود براي انتخاب مرکز داده، لازم است که صاحبان شرکت‌ها به آنچه در‌حال‌حاضر در اختيار دارند، توجه کنند. به عنوان مثال، اگر شرکت به‌دنبال کاهش محدوديت ظرفيت مرکز داده موجود است بايد قبل از ساخت يک مرکز داده جديد به بررسي امکانات فعلي مرکز داده فعلي بپردازد.

صاحبان شرکت بايد اين سؤال را از خود بپرسند که آيا با استفاده از مجازي‌سازي (virtualization)، يکپارچه‌سازي (consolidation) و ديگر متدهاي استاندارد اين صنعت، باز هم به حداکثر ظرفيت پايگاه داده خود رسيده‌اند؟

از سوي ديگر صاحبان شرکت‌هاي فناوري اطلاعات بايد از خود بپرسند که آيا حجم اشغا‌ل‌شده توسط سيستم به حداکثر رسيده است و يا ارتقاي سيستم خنک‌کننده يا کارآمدتر کردن آن مي‌تواند به رفع نياز در اين امر کمک کند؟ نکته مهم اين است که درصورت وجود بودجه اندک و يا نگراني از شرايط اقتصادي، استفاده بيشتر از امکانات فعلي مي‌تواند زمان اضافي را براي حصول اطمينان درباره اين استطاعت مالي اداره يک مرکز داده جديد توسط شرکت فراهم کند. از سوي ديگر، استفاده از امکانات فعلي مي‌تواند به رفع نگراني‌هاي شرکت در مورد صنعت يا رشد اقتصادي منجر شود.

ضمن در نظر گرفتن روش بهينه‌سازي بايد گفت وقتي که گسترش استفاده از فناوري اطلاعات توسط يک شرکت در دستور کار قرار مي‌گيرد، ساخت يک مرکز داده کاملاً سنتي تنها گزينه ممکن و در دسترس نيست.

در‌حال‌حاضر، شرکت‌ها از مدل‌هاي ترکيبي حمايت مي‌کنند که معمولاً طي آن دو يا چند روش با يکديگر ادغام مي‌شود. براي مثال، يک شرکت بزرگ ممکن است به‌دنبال به‌کارگيري سيستم خود تحت لايسنس SaaS باشد. لايسنس SaaS بدين صورت است که به جاي خريد مجوز يک نرم‌افزار و نصب آن بر روي تمامي کامپيوترهاي شخصي، نرم‌افزار بر روي سرورهاي خصوصي مجهز به هاست و فناوري ابري يا Cloud نصب شده و از طريق شبکه مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

استفاده بهينه (Outsource) ممکن است به‌عنوان تنها راه مورد نياز براي رفع نيازهاي مرکز داده و يا به‌عنوان يک بخش مکمل از استراتژي گسترده‌تري در اين زمينه کاربرد داشته باشد. اين امر تا حد زيادي به کاهش و يا حذف هزينه‌ها کمک خواهد کرد و مي‌تواند براي شرکت‌هايي ايده‌آل باشد که به‌دنبال کمترين تعداد کارمند فناوري اطلاعات حاضر در محل هستند.

روش بهينه‌سازي الزاماتي را مي‌طلبد

بنا به گفته لي کلير، استفاده بهينه (Outsource) از منابع موجود، يک گزينه محبوب براي تمامي شرکت‌ها با درجه گستردگي‌هاي مختلف و در تمامي صنايع است.  وي تصريح کرده‌است: تصور مي‌کنم که مهم‌ترين عامل در تعيين زمان دقيق براي استفاده بهينه (Outsource) از يک نرم‌افزار، سيستم و يا شماري از قابليت‌هاي موجود، اين است که به اين نتيجه برسيم آيا نرم‌افزار، سيستم يا قابليت مورد‌نظر، عاملي مهم براي تجارت است و يا بخشي است که شرکت به منظور متفاوت بودن به آن نياز دارد. برنامه‌هاي کاربردي که درجه بحراني کمتري دارند و لزوماً به موقعيت ارزشي شرکت مربوط نيستند، گزينه‌هاي مناسبي براي فرايند استفاده بهينه (Outsource) به شمار مي‌روند. به همين دليل برخي از اولين برنامه‌هايي که از طريق لايسنس SaaS، استفاده بهينه (Outsource) مي‌شوند، عمدتاً برنامه‌هاي معمولي تجاري هستند. براي مثال مي‌توان به اپليکيشن‌هاي بخش منابع انساني، امور مالي و برنامه‌هاي استانداردي مانند ايميل و ساير برنامه‌هاي ارتباطي اشاره کرد.

استفاده بهينه (Outsource)، يک امر صفر و صدي نيست، براي مثال شرکت‌هايي که به‌دنبال کنترل سخت‌افزار IT خود هستند، اما تمايلي به انجام کارهاي محيطي مانند سيستم خنک‌کننده مرکز داده، توزيع برق، مديريت اتصال به شبکه و غيره ندارند مي‌توانند اشتراک مکاني را به‌عنوان يک انتخاب مدنظر قرار دهند.

لي کلير همچنين اظهار مي‌کند: امروزه به‌طور فزاينده، شاهد آن هستيم که بسياري از شرکت‌ها، داشتن يک حافظه ابري خصوصي بر روي يک‌ هاست تحت فرايند استفاده بهينه (Outsource) را ترجيح مي‌دهند. اين هاست‌هاي دارنده فناوري ابري (cloud) خصوصي از تمامي مزاياي هر دو روش (ايجاد مرکز داده جديد و روش استفاده بهينه) برخوردار هستند.

هاست‌هاي مورد بحث مي‌توانند امنيت داده‌ها، سرعت عملکرد و کنترل فضاي ابري خصوصي را بدون دخالت شرکت‌ها فراهم کنند. مي‌توان در مهارت‌ها و کارکنان مورد نياز و حتي تأسيساتي مانند سيستم برق‌رساني و خنک‌کننده، صرفه‌جويي کرد و به جاي آن از يک ارائه‌دهنده سرويس ابري متخصص استفاده کرد.

براي شرکت‌هايي که به‌دنبال به‌کارگيري روش استفاده بهينه (Outsource) هستند، توجه دقيق به جزييات قرارداد بسيار مهم است. در اينجا، دانستن اين موضوع که شما به چه چيزهايي از منابع IT خود نياز داريد براي موفقيت پروژه بسيار حياتي است. در اين ارتباط، لي کلير تصريح مي‌کند که توجه دقيق به جزييات موافقت‌نامه، مخصوصاً براي خدمات محاسبات ابري و يا استفاده بهينه (Outsource)، بسيار مهم است. بسياري از خدمات مي‌توانند يک سرويس 100 درصدي و يا 99.999 درصدي ارائه دهند. بااين‌حال، توجه به جزييات در قرارداد بسيار مهم است. با اينکه غرامت براي از دست رفتن اين سطح از خدمات نهايتاً بسيار کوچک خواهد بود، اما ممکن است همين احتمال اندک نيز باعث بروز مشکلات زيادي شود و يا اتفاقاتي ويرانگر و خلاف ميل شرکت رخ دهد، بنابراين بررسي دقيق جزييات در قرارداد الزامي است.

از سوي ديگر اگر قصد داريد که يک مرکز داده بسازيد، ساخت مکاني براي نگه‌داري مرکز داده‌ يک امر مهم و گران‌قيمت خواهد بود. از طرفي گزينه‌هاي متنوعي از مراکز داده سيار گرفته تا ساختمان اختصاص‌يافته به اين امر، وجود دارند.

 

منبع: بولتن خبری پیشرو نگار هدف